Yaşam gene racon kesip duruyor,
Küsmüş kara bahtım susup duruyor
Tepemde bir poyraz esip duruyor,
Kattı bir harmansız samana beni.
Gerçeği bilerek asla saklamam,
Kaprisli çiçeği derip koklamam,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta