Bir zamanlar İstanbul vardı
Sokakları yavaş, akşamları uzun
Kapılar açıktı, sözler samimi
Gölgesi bile kalabalıktı mahallenin.
Tahta evler anlatırdı hikâyeyi
Cumbalarda asılı kalırdı zaman
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta