Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İrfan Bey,
Bazen zaman en iyi ilaçtır.......hadi denince hemen sorunlar çözülmüyor.....çözmek için emek vermek gerek.....
Yüreğine emeğine sağlık....değerli çalışmanızı ve sizi içtenlikle kutlarım....Başarınız daim, kaleminiz tükenmez olsun....
Selam saygı sizedir ....
Zamanda insanın tükeniş öyküsü...Ağır-ağır.., Yavaş-yavaş.., Azar-azar.
kaleminize sağlık sayın İrfan Çelik...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta