Zamanda ay bir dumanda izdir dağılan.
Düşünce dağıldığında ansız zamana,
Hiçbir zaman tutulamaz olur ayda güneşte varlıkta.
Gece bir iz bölünür duyuştur ansızın.
Şimdi zamanda,ne bir an vardır tutulan,
ne gecede böyle bir zaman'a an.
Nede zamanda böyle bir gece.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta