Önce rüzgârdı, dokundu tenlere,
Gözler buluştu, sözden önce.
Güneşin ilk ışığında,
İnsan aşkı öğrendi ilk.
Sonra destan oldu kılıçların gölgesinde,
Bir prens köyden bir kıza sevdalandı.
Şairler fısıldadı mum ışığında,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta