burnun havada yine
her zamanki gibi
esip geçiyorsun
hal hatır sormadan...
umurunda da değil zaten
ne sevdasız geçen ömrüm
ne yetiştiremediğim işlerim
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




'öyle bir hızla akıp gidiyor ki hayat, -ne hüznü ne sevinci- vakip yok, durup duygularımızı bile yaşamaya insan gibi...' sıkışık saatlerin arasında, bana da bunları yazdırmıştı... neylesek de, ne yapsak da bakmıyor kimsenin gözyaşına...akıp gidiyor işte kendi bildiğince (bu, başı sonu bilinmez sır: zaman) ...akıp gidecek, akıp gelmişse nasıl şimdiye kadar... en içten dileklerimle. d.demir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta