Başlar birazdan kesik dansı ruhların
Tüm unutulanlar hortlar şimdi
Akıp gitmek isteyen zamanın kursağına
Bir sinsilik takılır
Yutkunamaz o an yüreğim
Kaldıramaz anlatamadıklarımızın yükünü
Soluksuz kalır bir an ormanlar,gökyüzü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta