Zaman kötü vurdu kalleşçesine.
Acımadan arkadan haincesine.
İşçiler sersefil aç meydanlarda.
Açlık grevinde imdat umar ölürcesine.
Güçlüler umursamaz kör sağır sanki.
Vatandaşım haykırsa da duyulmuyor inan ki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık çok güzeldi
saygılar kaleminize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta