Yıllar önce, bir nineyle uzun uzun sohbet etmiştik.
Bu ninenin, saçları kar gibi beyaz, elleri nasırlı, yüzünde satır satır çizgiler, bakışlarında Sonbahar hüznü vardı.
Komşu ilden çalışmak için gelmişlerdi. Çadırlarda yaşıyorlardı. Yaşı yetmiş vardı ama hala tarlada çalışır, amelelik yapardı. Yani yoksuldu, o zamanlar yaşlı maşı fakir yardımı yoktu.
Konuştuk onunla hayattan, geçimden, bir ara sordum, eşini nasıl tanıdın, onu sevmiş miydin diye. Nine güldü:
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Şiirin ve ninemin öyküsü,bizim öykülerimizdir.Hem öykü çok anlamlı ve gerçek hemde şiiriniz!Gelelim günümüze; öküzlerin yemi fazla gelince Milletimize ve Daevletimize saldırırlar. sonra tirilyonluk maddi ve manevizararlar açarlar. Saldırgan,yıkan korkutan, üstün olmaya çalışan öküzler! Ah ninem ah! dürüst ve güveneilir insanlardı Dedelerimizle... Ya şimdi!'' zaman kalmadı ' çok mantıklı. ayrıca teşekkür ederim. ellerinize ve yüreğinize sağlık. Saygılarımla tam puan.Esen kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta