Zamanın son durağı insanlar için,
Kırışmış tenlerle,ağaran saçtır.
Baktınmı geriye daha geriye,
,İnsanlar sevgiye her an muhtaçtır.
Zaman içinde ömür ne hoş olurdu,
İnsanlar riyakar gaddar olmassa,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta