gözüme kilitli durmayın
küflenmiş zamanların aşkları
sizi açacak açarım yok artık
varın kalın virane mabedinizde
kaç zaman kaçırdınız uykularımı
harlanmaz artık küllenmiş aşklar
fidan toprakta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel anlatım. herşeyin zamanı zemini gerek. yoksa yanar kül olur yürek.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta