Zaman Esirlerine Şiiri - Mustafa Bulan

Ey gafil! Gel esir kalma zamana!
Zaman dediğin algın, idrakindir!
Ve varlığın varlık ile raksına
Senin de arada eşlik etmendir...

Olmasaydı bu cümbüş, bu gösteri
Ne sen olurdun, ne ufacık beynin!
Hayat yolunda çok yapma gösteri;
Bazen önüne bak, yoksa düşersin(!)

Doğup ölmen sanki tanrı şakası;
Ayları, yılları neden sayarsın?
Hâlbuki, zamanın yoktur rotası;
Güneş batarken seni aldatmasın.

Ey gafil aldanma! Bu zaman geçmez!
Aslında geçen ömrün ta kendisi!
Bu hayat hiç çekilir mi, ey görmez
Akşam vakti güneş gizlenmeseydi?

Kim görürdü, kim sayardı izlerken
Göklerde sâdır olan yıldızları?
Minik kalbi heyacanla çarparken
Kim mehtapda sobelerdi onları?

Akşam vakti güneş gizlenmeseydi
Uzaklardan gökyüzüne bakarken
Hangi aşıklar hasret giderirdi
Yıldızlar üzerinden konuşurken?

Kim her sabah yeniden dirilirdi?
Kim bakardı şafağın vuslatına?
Kimin kalbi, ruhu eşlik ederdi
Seher vaktinin hoş şarkılarına?

Pendik/02.10.2018