1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
Zaman Eksikleri
dağlardan iner gibiydi gözlerim,
sana vardığımda bu daha bir elle tutulurdu...
yalnızlık bir dil edinmişti bende,
yalın kat hüzün gözlerimde güzün anlatıcısı
zemheriye donanmada...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta