Zembereği boşalmış saat gibi durmuştu..
Hatırlanmayı özlüyordu, unutulmuşluk.
Ölüm sessizliği ile örtük her şey susmuştu,
Kurulmayı bekleyen hayatın içi bomboştu.
Sonsuz karanlığın bilinmez enerji katmanı,
İçimizde sönen ışık gibi, siyah görünür.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta