Zaman, asırlar boyu adımızla dolmuştu,
Bizim ile beraber yaşamıştı solmuştu,
Hep Allah’ın sevdiği razı olduğu yönde,
Medeniyetimizin hizmetinde olmuştu.
Hamlemiz imar eden, süsleyen kutsi eldi,
Arkada bırakılan hayat veren bir seldi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta