bırak
çarpışsın zindanlar
karanlığa bir borçun mu var
yoksa
tepe takla giden
zamanlar
da
yalama olmak
neyine
ki
çare...
aldatmasın seni
çaresizliğin
çarkı
güneş
batarken
veriyor aslında müjdesini
armut ermeden düşmez
ki
dibine
ayılar yeseler
de
hep
iyisini...
zaman bir muhtıra gibidir
her
vakit
bazen veresiye ödetir
bazen
de
nakit
öyledir diye oturup
bekleme
hiç
vurulmadıkça beyinlere
kilit...
bu ne de olsa bir
umut
göstermese
de
yakmasa da şu an bir yeşil
ışık
sen bulutları maviye
boyamasan da
sema gösterecektir
elbet bir gün
yüzünü
sen yalnız
birazcık
sabret...
(Berlin,01.09.2016)
Talat ÖzgenKayıt Tarihi : 1.9.2016 19:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!