Uzun uzun konuşup başını ağrıtmak istemiyorum
Fazla zamanımda yok zaten
Ben seni kızıl şafağında sevdim sabahın
Gecenin zifiri karanlığında
Yağmurlu bir günde sevdim seni
Kapkara bulutların altında
O zamanlar
İki odalı yıkık bir gecekonduydu göğsüm
Kıvrılıp uyumuşluğumuz vardı yayı bozuk o kanepede
Şimdi ise iki yabancıyız birbirimize
En başından biliyorduk ikimizde
Kaçınılmaz bir sondu bizim için ayrılık
Ve kundaklanıp verilmişti kucağımıza yalnızlık
Haydi gülümse
zaman ayarlı bu vedayı sonunda bıraktın ellerime
Çok gülen çok ağlar derdi annem
Sevgilim
galiba biz biraz fazla güldük seninle..
Kayıt Tarihi : 1.1.2026 20:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!