Bir şarkı alıp götürürken seni uzaklara
El bir başkasını uğurlamak için kalkarken havaya
Bir söz dişlerinin beyazlığını çıkarıverirken ortaya
Geceleri rüzgâr dolanırken en mahrem yerini boynunun
Her yanımda dibine tutmuş bir yalnızlığı alıp sırtıma
İyi halden iki kat ağırlaştırılmış bir hüzünle
Çorak bir bahçeye bambaşka bir dersin teneffüsüne çıkmışım ben sanki…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta