Zaman* çok yakınken ölümün kara kollarına,
Beyaz elbisesine bürünür kadın.
Yüzyıllar öncesinde bıraktığı ruhuna kavuştuğu gün,
Yüzyıllara sığmaz yaşamı boyunca,
Bugüne sakladığı tacını takarlar zamanın kutsal başına
Pırlantadan zarif, beyazlar içinde, ölümün kara kollarında yatan kadın,
Son kez derince nefes alır.
Yüzbaşım, garajda nöbet tutarken
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı
Devamını Oku
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta