Zaman tutuklu bırakırdı insanı viran bağlarda ahuzar olurcasına
Sakladığı dehlizleri an be an yaşatırdı bir anlık düzlemin düzlüğünde
İnandırırdı ortaya çıkacağını inandığı değerleriyle sus pus ederdi
Su testisi misali dolar ve boşalırdı içindekilerle beraber kimi zaman
Dem almışlıklar belli belirsiz yaşamın oyalı dantelasında işlenmekteydi
Tünellerin kimsesizliğinde gülümseyendi uydurmadan yaşatırdı değerlerini
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta