Zaman tutuklu bırakırdı insanı viran bağlarda ahuzar olurcasına
Sakladığı dehlizleri an be an yaşatırdı bir anlık düzlemin düzlüğünde
İnandırırdı ortaya çıkacağını inandığı değerleriyle sus pus ederdi
Su testisi misali dolar ve boşalırdı içindekilerle beraber kimi zaman
Dem almışlıklar belli belirsiz yaşamın oyalı dantelasında işlenmekteydi
Tünellerin kimsesizliğinde gülümseyendi uydurmadan yaşatırdı değerlerini
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta