Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrikler yüreğinize...
zaman en sadık dostumuzdur. bize gerçekleri er yada geç gösterdiği için müteşekkiriz. iki çocuktuk biz, aldırmaksızın yaşamışız... çok güzel olmuş tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta