Zaman gözlerinde erirken her gece,
Yokluğun buz misali üşütür beni.
Dilime dolanır sensiz bin bir hece,
Ecel kapıya dayanır çürütür beni…
Zamandır tükenen yüreğimde durmadan,
Akıp gidiyor ellerimden, dur! Diyemiyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta