ey kirli surat,sümüklü çocuğu her şeyin
yaratılmışların en kurdu,en affetmeyeni
bulmak,dokunmak sana; durdurmak seni
mümkün mü zavallı gücümüz içinde kalarak
nereye gömdün dünü ve nereye gitti şimdi
hangi sonlara çağırıyorsun güzelim yarını
ey kirli surat,sümüklü çocuğu herşeyin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel olmuş ellerinize sağlık,tebrik ederim.
Münir ÜSKÜDAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta