Akşam soluk rengini ufkunda gösteriyor, güneş bırakıyor parlaklığını aya. Aydınlık; bağıran bir kadının çığlığı gibi uzaklaşıyor; kararıyor artık gece. Sanki sen göz kırpıyorsun yıldızlardan bana, Hafifçe selam verip,gülümsüyorsun. Göğün bütün parlaklığı senin olsun dermişçesine, Uzaklardan sevgini yolluyorsun. Artık ses yok etrafta, Periler sevgilerini fısıldıyorlar birbirlerine. Bende sana sevgimi fısıldayıp, Kapıyorum gözlerimi karanlıklar eşliğinde, Sonsuz gecelerin içinde
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta