Akşam soluk rengini ufkunda gösteriyor, güneş bırakıyor parlaklığını aya. Aydınlık; bağıran bir kadının çığlığı gibi uzaklaşıyor; kararıyor artık gece. Sanki sen göz kırpıyorsun yıldızlardan bana, Hafifçe selam verip,gülümsüyorsun. Göğün bütün parlaklığı senin olsun dermişçesine, Uzaklardan sevgini yolluyorsun. Artık ses yok etrafta, Periler sevgilerini fısıldıyorlar birbirlerine. Bende sana sevgimi fısıldayıp, Kapıyorum gözlerimi karanlıklar eşliğinde, Sonsuz gecelerin içinde
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta