1965 - hayattayım farkındayım yaşıyorum
Yelkovan üzerinde geçiyor hayat!
İlk başta bir şey anlamıyor insan
Saat başı buluştuğu Akrep’in iğnesini ve onun sızısını!
Başta hoşuna gidiyor, buluşmayı bekliyorsun
Hatta her bir tur umut katıyor, seni sürüklüyor
Ama yapılan turlar arttıkça
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta