hazan yaprakları savrulurken kaldırımlarda.
vucudumun şehri harap ve viran.
sanki kar örtüsü saçlarimı kaplayan.
gözlerim boş ve anlamsız bakar oldu.
odamsa loş ve karanlık.
yüreğimin karanlığı gibi.
güneşi özlüyorum sıcaklığını ışığını.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
dizlerim taşımaz oldu bu bedeni.
yıkık bir şehri taşısında ne yapsın. karamsar bir ruh halini ve yaşlanmayı iyi anlatmışsınız tebrikler sayın şair
zaman geçiyor ömür bitiyor keşkelerimiz her gün dahada çogalıyor yüregine saglık sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta