Uçup giden bir güvercin
Düşünde
Kalabalığın içinde
Yem kapma yarışında
Ölüm sonsuzluğuna uyandığında ise,
Tek başına
Masmavi gökyüzünde özgürce kanat çırpmakta...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




evet zaman ucup gidiyor. Yüreginize saglik. Sevgiler
Sonsunsuzluğa kanat çırpmaya bile özlem duymaya başladık hüznün mesaisinde...dünyalılar adınıı ölüm de koysa...
Uyanışlarınız hep mutluluğa olsun... Sevgiyle kalın...
O kandı çırpa bilsek .
Yüreğine Sağlık.
Sevgi ve Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta