Akşamın ilk gölgesi düşünce yollara
Ürkek bir sessizliğe bürünür zaman
Solar tüm renkleriyle yaşam bir anda
Unutur gibi olur kendini insan
Ve güneş dönüp giderken ağır ağır
Karanlık bastırır doğrulur ay sırrından...
Artık gecedir zuhurda.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




'Karanlık sandığımız görünmeyen değil,
İçimizde olandır .' derken ertelememeli hiçbir şeyi diyor şair, çünkü biliyor ki ölüm, kapı ardında bekliyor ve güneşle yarışta olabilir. Akıl sorgusu ön planda şairde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta