Akşamın ilk gölgesi düşünce yollara
Ürkek bir sessizliğe bürünür zaman
Solar tüm renkleriyle yaşam bir anda
Unutur gibi olur kendini insan
Ve güneş dönüp giderken ağır ağır
Karanlık bastırır doğrulur ay sırrından...
Artık gecedir zuhurda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




'Karanlık sandığımız görünmeyen değil,
İçimizde olandır .' derken ertelememeli hiçbir şeyi diyor şair, çünkü biliyor ki ölüm, kapı ardında bekliyor ve güneşle yarışta olabilir. Akıl sorgusu ön planda şairde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta