Zaman Şiiri - Erdem Gümüş 2

Güzel şeyler zaman alır sanırdım
Zaman güzel şeyler aldı da gitti.
Nakd-i ömrüm bâki, kalır sanırdım,
Zaman şu ömrümü, çaldı da gitti.

Pili tükendi de saat durmadı,
Akreple yelkovan mola vermedi,
Hayat uyanmama, alarm kurmadı,
Ayıkmak uykuda, kaldı da gitti.

Ardarda bozuldu, bütün işlerim,
Bu yüzden döküldü azı dişlerim.
Vallahi sahteydi, tüm gülüşlerim.
Gülyüzlü cemâlim, soldu da gitti.

Günler, aylar, yıllar, su gibi aktı,
Felek çelmesini, üstüste takdı,
Azrail halime, şöyle bir baktı,
Yarı canlı kabre, saldı da gitti.

Üşüştü üstüme, bütün belalar,
Nihayet okundu, ezan sâlâlar
Sanırdım tek bendim ardımdan ağlar.
Figani de bana, güldü de gitti.