Arkadaşlarının resimlerine bakarsın yıllar sonra,
Uzun bir uykudan uyanıp da gözün açıldığında.
Tek tek bakarsın bir zamanlar seni görmüş olan gözlere,
Hiç bir pay vermeden asla, kırıldığın sözlere.
Unutursun her şeyi, dersin zaman bu, geçiyor.
Görürsün herkesi bir yana savurmuş olan kader,
Nasıl da adam seçiyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta