Bir gün zaman, kendini aynada gördü
ve utanıp akmayı bıraktı.
O gün başladı insan.
Topraktan bir harf ödünç aldık,
göğe cümle kurmak için.
Adımızı yazdık rüzgâra
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta