Bu dünyada bir meşguliyeti olmalı insanın.
Yararlı olduğunu düşündüğü bir şeyler yapmalı.
Aksi halde bizler farkında olmadan sirayet eden bir ruh hali var üzerimize.
Öyle bir ruh hali ki bir çıkmaza sokuyor.
Çoğunlukla da konunun bir şey yapmamakla ilgisi yok.
Yolunda gitmeyen en ufak şeyleri dert ediyoruz kendimize.
Büyütüyoruz büyütüyoruz büyütüyoruz depresyona girene kadar.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta