Bu dünyada bir meşguliyeti olmalı insanın.
Yararlı olduğunu düşündüğü bir şeyler yapmalı.
Aksi halde bizler farkında olmadan sirayet eden bir ruh hali var üzerimize.
Öyle bir ruh hali ki bir çıkmaza sokuyor.
Çoğunlukla da konunun bir şey yapmamakla ilgisi yok.
Yolunda gitmeyen en ufak şeyleri dert ediyoruz kendimize.
Büyütüyoruz büyütüyoruz büyütüyoruz depresyona girene kadar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta