05.09.1965 Afyonkarahisar - Dinar ilçesi
Yıllar geçiyor, hiç yorulmuyor
Aynaya zaman sorulmuyor
Görmek istersen bir bakış atman yetiyor
Ben daha çok yorulurken, yollarım kısalıyor
Son dönemece girdim, içimde bir sızı
Yeşermiyor ümitler, çoğu gitti kaldı azı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta