Zaman, maddede vazgeçilemez olgumuz.
Elimizde değil, elinde olduğumuz.
Hayat sermayemiz çarkları arasında.
Eksilerek biter, “anbean” pahasına.
Zamanda bir sır var, ölüm ile aşikâr.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta