Zaman, maddede vazgeçilemez olgumuz.
Elimizde değil, elinde olduğumuz.
Hayat sermayemiz çarkları arasında.
Eksilerek biter, “anbean” pahasına.
Zamanda bir sır var, ölüm ile aşikâr.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta