"Şimdi nerede o günler" diye iç çekişlerimiz hiç bitmiyor.
Eski günlerin özlemiyle yeni günleri eskitiyoruz farkında olarak veya olmayarak.
Bir yanımız yansada yanmasada..
Ya bir fazlayız ya bir eksik.
İçimiz kan ağlarken bile gülmek için sebepler doğuyoruz.
Ne zor değil mi,böyle bir hayatta yaşam mücadelesi verip adım atmaya hatta koşmaya çalışmak?
Memnun etmek veya edilmek.Hep bir çaba sarfetmek,yorulmak.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta