Zaman, ansızın sillesini indirip, kırbacını doğrultuyor belime
Kin beslemem, öfkeyle taarruza geçmem bekleniyor Gülüyorum, düşmana karşı, sessiz ve kendimden emince Mani düzüyorum geçmişe ve haykırıyorum, aydınlık geleceğe
Pençesiyle bir kartal, sanki beni yermek istiyor
Ve bir sırtlan ordusu, üleşime üşüşüyor
Zihnimi sökmek istiyor, ruhumdan kalleşçe insanlık Zaman her an, geleceğimden bir aydınlık çalıyor.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta