Zaman, ansızın sillesini indirip, kırbacını doğrultuyor belime
Kin beslemem, öfkeyle taarruza geçmem bekleniyor Gülüyorum, düşmana karşı, sessiz ve kendimden emince Mani düzüyorum geçmişe ve haykırıyorum, aydınlık geleceğe
Pençesiyle bir kartal, sanki beni yermek istiyor
Ve bir sırtlan ordusu, üleşime üşüşüyor
Zihnimi sökmek istiyor, ruhumdan kalleşçe insanlık Zaman her an, geleceğimden bir aydınlık çalıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta