Ağır adımlar atıyor 'Zaman'.
Halbuki nefesi kesilirdi önceleri, koşmaktan.
Sindire sindire tüketiyor kendini, senli günlerime nispet yaparcasına.
Hep şu geç saatlerde yaklaşıyor tüm yokluğunla.
Ruhumun soğuk odalarında soluklanıp, eski bir ayrıntıya takıldığım anı bekliyor usulca.
O da biliyor 'yıllanmış hatıraların bir eskiciye satılmasının ne denli zor olduğunu'.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta