Nakış nakış işlenirken zaman
Darağacında kelimeler musalla taşını beklemiyor
Yahut bir arpa boyu sıyrılırken sazlıklardan ruhların keşmekeşliği
Beton duvarlara mıhlanmış gibi
Sonra viranelerden geçiyor insan
Zahmetinde binbir ezber bozan
Hadi söyle, neyin sermayesindesin zaman ?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta