Dalıyordu uzaklara...
Yüzündeki çizgiler her şeyi ifade ediyordu
Ağlamaklıydı,
ağlayamazdı heybetindeki asalet göz yaşlarını tutuyordu.
Dalıyordu uzaklara...
Kalmamıştı kimsesi
Yaşamak için sebebi de yoktu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta