zaman
Değişse de zaman değişmezmiş insan..
Daha çok değil. 33 yıl önceydi bundan.
Yırtık bir ayakkabı. Markasız bir kaban..
Şimdi Haymanadayım. Uzak değil belki İstanbul’dan.
Ben öğrenciydim.
Emekli değildi İşçiydi Arabistan’da babam..
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta