Zamanla yaşlanıyor insan
Yaşamakla anlaşılıyor ihsan
Devran dönüyor her zaman
Ağlamakla geçmiyor hicran
Çocuksu bir gülüşle çoğalıyor heyecan
Onsuz kaldım derken boğuyor hezeyan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta