Çatısı akan
Penceresi kırık
İzbe bir evin hasibesi
Yokluğundan titreyen özlemim
Yalnızlıklar doğurur kaderim
Sobamın üstünde demlenen çayın fokurdamaları
Damarlarımı büker
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta