Yaşam istediklerinle yaşadıkların arasındaki bağın kopmasıydı:
Böyle zamanlarda düşünce aciz beden kimsesiz kalıyordu
Sevgi sofralarında beslenmeyi umut etmişti
Hangi sofraya oturmak istese aç kalıyordu
O heyecanla başlamak istiyordu hayata
Zaman her şeyi tüketiyordu
Oysa
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta