ölüyor zaman sensizlikte
ağlıyor sözcükler
kanıyor ruhum ılık ılık
sönüyor emellerim tek tek
can çekişiyor yıllar avuçlarımda
ölüyor zaman sensizlikte...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta