„Neleri bitiriyordu zaman farkında olmadan, yıllar geçtikçe, elinde olupta yapamadıklarının acısı oturuyordu yüreğine. Ve ne acı ki, hep geç kaldıktan sonra farkına varıyordun bunların, aslında bundan sonrakilerede geç kalacağını bile bile. Bütün hikayelerin yarım kalıyordu hayatta, ne sevgini, ne özlemini tamamlayabiliyordun geçen yılların sonrasında.
Bir dost sıcaklığına hasret yıllar çürütüyordun takvim yapraklarında, tamda bulmuşken kaybediyordun en sevecen yanını.
Sonra sevgidende soğuyordun bir an, hayatın manası olduğunu bile bile. Tövbe ediyordun sevmelere, yeminler ediyordun, en uzağında duruyordun sevdaların, ama nafile sevgide, sevdada sendin aslında“
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Begenerek okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta