Zalimsiniz yıllar Şiiri - Ömer Tural

ZALİMSİNİZ YILLAR

Hem gündüzde, hem gecemde,
Çekilmez acı sinemde;
Hem ruhumda hem tenimde…
Çok çok zalimsiniz yıllar,
Zalimsiniz yıllar, yıllar.

Bir yanım bahar beklerken,
Bir yanım kışa gömülürken;
Hem giden hem kalan varken…
Çok çok zalimsiniz yıllar,
Zalimsiniz yıllar, yıllar.

Daha çocuktu gözlerim,
Çayır kokardı izlerim,
Koşa koşa geldim size;
Sizse durdunuz yıllar.

Bir öfke var iç çekişte,
Bir hüzün var her bakışta,
Bir alış var her susuşta…
Dipsiz limanlar kurdunuz,
Zalimsiniz yıllar, zalim!

Bir vakit vardım güleç,
Bir vakit vardım yürek,
Bir vakit vardım direk…
Siz eğip büktünüz beni,
Zalimsiniz yıllar, yıllar.

Sustum, söz ağırdı biraz;
İçimde yüz bin naz,
Yanmaktı bana beyaz…
“Zaman derman” derlerdi,
Siz merhamet bilmediniz.

Sahi kaç yaz geçti öyle?
Kaç kış çöktü sessizce?
Kaç bahar kalır gizlice?
Ben sayamadım, siz saydınız —
Verecek hesabınız var!

Bir yanım çocuk hâlâ,
Bir yanım ihtiyar ağlar;
Bir yanım susmuş bağlar…
Neden böyle pay ettiniz?
Neden böyle böldünüz?

İçimin en dip yerinde,
Kor saklı derinlerde,
Yanık bir saz tellerinde…
Dokundukça siz tınlar,
Yıllar, yıllar, yıllar!

Ve şimdi bakın halime;
Ne ben tam ben’im, ne gölgem.
Ne yarım biter, ne söylem.
Sizden kalan bir iz, bir çizik —
Bir de bendeki sitem.

Ve şimdi ne kaldı baki?
Biraz hüzün, biraz gülüş,
Biraz solgun, biraz öpüş…
Ama bilirim ki yarınlar,
Yine taze bir çiçek açar.

Siz geçersiniz ey yıllar,
Biz kalırız türkülerde,
Maziden yeni gönüllerde…
Ve unutmayın ki her zaman;
Umut sizden daha uzun sürer!

Ömer TURAL