Bana dost ol, yara olma ne olur YAR
Uçurum kenarında duruyorum Tutunacak ne dalım, ne de budağım kalmadı.
Ayna ol bana, tüm paramparça geçmişimi gösteren..
Bir daha üstüme alacağım soğuklar olmayacak,
Hüzünlerden ilmek ilmek ördüğüm hırkayı, bir sandalye ye astım şimdi
Kör düğüm attim, artık hiç açılmayacak..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta